بودنی هایی که نبود

بودنی هایی
که نبود
داشتنی هایی
از جنس نداشتن
می گذشت هر روز
لحظه های عمر
در توهم و هوای داشتن

سرزده است به بیابان خیالم باز

از تلخیِ حقیقتِ نداشتن

اینجا بس کوچک است و ناپایدار

حیف از این همه گفتن و نگاشتن

پایان بودنست انگار

هنگامه ی

درکِ باورِ نداشتن

6/دی ماه/97