رها کن زمان

رها کن زمان
دنده چرخ های فرسوده ات
که گوش بشر
کر شد از
سایش لحظه ها
 
رها کن
که " اکنون"
فسرده است
 
" دیرین"
بسی شرمناک
 
و ابهام ِ "آینده ای"
وهمناک
 
کدام وعده ی
کذب شیرین توست

که نشنیده هرگز جهان
 پیش تر
 
۲۷ شهریور ۱۴۰۰