
نبریده ام هنوز باز هم جَسته ام نه آن سرخوش بی باک که این بار زخود هم رسته ام نشسته ام کنون بر بالینِ کالبد خویش از او رهیده و از تمدید ماندنم هم خسته ام رنگ باخته این روزها به یکباره انگار همه چیز ندانم چرا مانده و به چه دل هم بسته ام همه آرزویم یافتنِ خویشتنِ خویش جا مانده اینجا و پای در رکاب هم بسته ام 28/بهمن ماه/1397
برچسب:
نویسنده: امیر قنبریپور